Drugs

MAMA en drugs

Drugs, oftewel middelen die onze lichamelijke of geestelijke toestand beïnvloeden, zijn altijd onderdeel geweest van onze samenleving: mensen drinken dagelijks koffie om wakker te worden, nemen volop pijnstillers zonder daar bij stil te staan, of ontspannen zich met alcohol. Gelukkig hebben we deze drugs ter beschikking, want rondlopen met een zere tand is geen pretje en een koffieloze maatschappij zou al snel uitdraaien op een dagelijkse vertraging van ettelijke uren, met de bijhorende kosten voor onze economie.

Wat MAMA verontrustend vindt is dat het sinds de opkomst van de farmaceuticabedrijven stilaan de gewoonte is geworden om voor elke psychische onaangepastheid een medicijn voor te schrijven.

We kennen allemaal het fenomeen van de “verveelde huisvrouw” uit de jaren 70, die door de dorpsdokter een calmant voorgeschreven kreeg om haar weinig inspirerende leven beter aan te kunnen. Deze medicalisering zet zich al een tijd voort in het onderwijs: studenten nemen massaal stimulerende middelen om beter te kunnen studeren, kinderen die vroeger “een beetje druk” waren krijgen tegenwoordig al te snel een diagnose.

Eén op twintig kinderen in ons land krijgt de stempel ADHD, 30.000 jongeren nemen anti-depressiva, bij 11.000 minderjarigen worden anti-psychotica toegediend. Het onderzoek naar de bijwerkingen van langdurig gebruik van deze middelen op het zich nog ontwikkelende kinderbrein staat maar net in de kinderschoenen.

MAMA vindt deze medicalisering verontrustend. Wellicht zijn er kinderen die terecht de diagnose ADHD opgeplakt krijgen en absoluut niet kunnen functioneren zonder medicatie. Het lijkt echter of elk kind een label opgeplakt krijgt met de noodzakelijke bijhorende medicatie, waardoor het mee kan draaien in de planning van school en gezin zonder stoorzender te zijn.

Als dit fenomeen zo wijdverbreid wordt dat een groot percentage van de kinderen amfetamines (met hetzelfde effect op de hersenen als cocaine) moeten nemen om in de school en maatschappij te passen, dan is misschien de tijd rijp om deze school en maatschapppij eens onder de loep te nemen en eventueel aan te gaan passen aan de kinderen in plaats van andersom. Het mogelijke verband tussen geweldtoename onder jongeren, schoolshootings en psychofarmaca wordt momenteel onderzocht door het Nederlands Comite voor de rechten van de mens:

http://www.ncrm.nl/Psychiatrische-medicijnen-agressie-geweld-NCRM.pdf

Enerzijds is er een streng verbod op bepaalde drugs, anderzijds worden diezelfde drugs door dokters massaal voorgeschreven aan onze kinderen.

MAMA vindt dat er veel te weinig wordt gekeken naar de oorzaak van “stoornissen” als hyperactiviteit en depressie: ongezonde en vitamine-arme voeding, weinig ruimte om buiten te spelen, kinderen die hun verhaal nergens kwijt kunnen, lesuren die te lang zijn, een moeilijke situatie thuis of overdreven suikergebruik en de vele hyperactiviteit-opwekkende toevoegingen in voeding kunnen een mogelijke oorzaak zijn van deze epidemie.

MAMA wil in eerste plaats de aandacht voor het kind herstellen, alvorens de ouders door de school en het CLB aangemaand worden om medicatie toe te dienen wegens “onaangepast” gedrag. Het onderwijs heeft nationale richtlijnen hiervoor nodig, in plaats van de willekeur waarmee tegenwoordig kinderen worden aangespoord tot medicatiegebruik.

De lessen sociale vorming/empowerment kunnen voor een kind met een gedragsstoornis verhelderend werken: Als het kind leert verwoorden hoe het er in zijn hoofd aan toe gaat tijdens het onaangepaste gedrag, kan er al heel wat duidelijk worden. Zo kan er samen met de leraar en de klasgenootjes naar een oplossing gezocht worden in functie van het betreffende kind, waardoor de situatie kan verbeteren.

Kinderen die naar zichzelf leren luisteren hebben minder de noodzaak om onaangepast gedrag te vertonen.

De consumptie van alcohol is een vaste waarde in onze maatschappij. Jongeren ontkomen er meestal niet aan. Vanaf 16 jaar of eerder al heerst in onze maatschappij en bij vele jongeren het idee van “sociale verpichting” ivm alcohol. Als je alcohol drinkt hoor je erbij, ben je meer “volwassen”. Hetzelfde geldt in bepaalde jongerenkringen voor het gebruik van cannabis: de jongere die meerookt wordt stoerder bevonden dan degene die het niet doet.

Fenomenen bij jongeren zoals veelvuldig of zelfs dagelijks cannabisgebruik, “voordrinken” en “comazuipen”, leggen echter bepaalde onderliggende problemen, angsten en onzekerheden bloot. Jongeren die zich op deze extreme manier verdoven of moed indrinken rond wat een ontspannende vrijetijdsbeleving zou moeten zijn, geven het signaal dat er meer aan de hand is dan enkel de culturele gewoonte om sporadisch te genieten via een legaal genotsmiddel.

MAMA wil dat jongeren op school zichzelf, en de achterliggende redenen voor eventueel buitensporig alcohol- of ander druggebruik, leren analyseren.

Jongeren zijn in een beïnvloedbare en kwetsbare fase van hun leven. Moeilijke omstandigheden thuis of op school, zonder de mogelijkheid om hun hart te luchten en zich veilig te voelen, kunnen ervoor zorgen dat deze kinderen al heel vroeg de reactie krijgen om te vluchten in verdovende middelen. Door te leren praten over wat hen dwarszit kunnen ze een alternatief vinden en met hun problemen gemakkelijker constructief aan de slag gaan, in plaats van een vlucht-effect te creëren door middel van drugs.

MAMA gelooft dat een evenwichtig persoon met een goede psychische vorming minder kans maakt om een drugprobleem te ontwikkelen.

Onze huidige maatschappij met vele drugsverslaafden is een peperduur fenomeen, dat blijkbaar in geen enkel land ter wereld uitgebannen kan worden door middel van repressie, ook al worden alle mogelijke financiële middelen ingezet. De federale overheidsdienst publiceerde een studie waaruit blijkt dat één op drie gevangenen in ons land illegale drugs ter beschikking heeft in de gevangenis. Dit in combinatie met het grote aantal legale kalmerende middelen, slaapmiddelen en antidepressiva die de gevangenen voorgeschreven krijgen, maakt de gevangenis tot de plek met de grootste concentratie van druggebruikers.

http://justitie.belgium.be/nl/themas_en_dossiers/gevangenissen/leven_in_de_gevangenis/drugsbeleid/

MAMA wil dit probleem daarom aanpakken aan de basis: een goede opvang en ondersteuning vanuit de school kunnen er in onze maatschappij op termijn voor zorgen dat de stigmatisering en bestraffing van druggebruik kan omgedraaid worden naar een therapeutische aanpak die op lange termijn doeltreffend en genezend kan werken.

Op die manier kan een grotere persoonlijke en maatschappelijke veiligheid gegarandeerd worden voor alcohol-en andere drugsslachtoffers.

De wereldwijde medicalisering en verslavingsproblematiek zijn een levend bewijs van de grote persoonlijke nood aan een steviger basis, opgebouwd in de kindertijd.

 

 

 

 

One thought on “Drugs

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *